A oni wszyscy stali nade mną plując mi w twarz.

Cześć.

Długo myślałem nad tym, o czym mógłby być dzisiejszy artykuł. Pierwszą moją koncepcją był spór między obiema Koreami, ale doszedłem do wniosku, że o tym, co tak dobrze rozgłośniły media dyskusja będzie krótka. Drugim pomysłem była druga tura wyborów. Ale doszedłem do wniosku, że przecież i w tym wypadku media bardzo dobrze wyjasniły sprawę. Jeszcze jadnym zamysłem była rozmowa o dobrych ludziach. Dość wałkowanym ostatnimi czasu temat, ale nigdy się nie wyczerpujący, bowiem na temat nas samych, a w szczególności obcych ludzi można pisać godzinami. Więc mam. Aż w końcu wpadłem na gnielany pomysł. Porozmawiajmy o ludziach, ale tych "złych". Aby o nich rozmawiać, najpierw musimy się skupić nad tym, co interpretujemy jako "zło" i czym dla nas ono jest. Otóż dla zdecydowanej większości ludzi, którzy żyją w normalnym środowisku ( ale właśnie, czy dla nas jest normalne środowisko? Umówmy się, że w tym tekście "normalnym środowieskiem" będziemy określać rodziny niepatologiczne, żyjące w spokoju i miłości ) zło spostrzegają jako coś, co robi im krzywdę, coś niedobrego, coś, co im zagraża. Otóż mają rację, przecież zło zagraża temu, na co jeszcze większa większość pracuje, na szęście, szczęśliwe życie.

Źli ludzie. Kim są źli ludzie? Skoro już mniej więcej powiedzieliśmy sobie czym jest zło, to teraz odpowiedzmy sobie na pytanie kim są źli ludzie i czym się zajmują. Już, odpowiedzieliśmy sobie? Zatem przechodzimy do następnej części tego orędzia.

Okey, więc zaczynamy to do czego zmierzaliśmy od początku - źli ludzie.

Każdy z nas na pewno kiedyś spotkał w swoim życiu ze złym człowiekiem. Ja też. Na początku skupię się na swoim spostrzeganiu ludzi "złych", a dopiero później przejdziemy do części ogólnej.
Kiedyś pracowałem nad projektem gry online i poszukiwałem kogoś chętnego do pomocy, to był bodaj webmaster ( osoba odpowiedzialna za stronę gry ). No i takowy się znalazł, jak to wypada pracodawcy, sprawdziłem jego kwalifikacje, przetestowałem i okazało się, że chłopak dość, że zna się na tym co robi, to jeszcze jest w miarę inteligentny. No i dzień po dniu, zadowolony z pracownika powoli dochodziliśmy ku końcowi projektu. Oczywiście webmaster działał na kopii naszej strony, która wcześniej choć uboga, działała należycie i sprawnie. Regularnie prezentowane screeny wzbudzały we mnie ciekawość i podziw dla umiejętności pracownika. No więc skończyliśmy już przygotowywać projekt i jedyne co nam pozostało, to ta cholerna strona. W między czasie, z całego tego zakłopotania nie zauważyłem, że ten mój "pracownik" "uciekł" za granicę na wakacje, które miały trwać ponad pół roku, albowiem pojechał w delegacji do pracy, czy coś takiego, w każdym bądź razie odebrał jeden telefon, później już na mnie zlewał. Oczywiście jak można się było domyślić, gotowego projektu stronki nigdy nie otrzymałem, i prawdopodobnie nigdy nie otrzymam.

Czy to był zły człowiek? Moim zdaniem, nie. To był po prostu nieodpowiedzialny idiota, który zaoferował pomoc, całkiem uczciwą, za całkiem przyzwoite wynagrodzenie i zwiał. Po tym co zrobił mam podstawy twierdzić, że screeny które mi wysyłał były kradzione z innych projektów. Przez to wszystko postawienie tego wszystkiego zajęło dużo więcej czasu niż było przewidywane, a co się z tym łączy, i kampania reklamowa przeprowadzona w celu promocji gry została znacznie przesunięta.

Ale z innej mańki.

Idąc kiedyś ulicą, po drugiej stronie zobaczyłem matkę z dzieckiem, która szarpała swojego synka za kurtkę i mocno krzyczała. Uznałem, że to normalne, czasami każdemu puszczają nerwy. Ale kiedy matka wymierzyła dzieciakowi soczystego policzka, a ten się zachwiał i po chwili upadł na ziemie. Mocno poruszony całą sytuacją podszedłem do dzieciaka i pomogłem mu się podnieść, matkę obrzuciłem spojrzeniem wściekłego wilka, a ona zaczęła się na mnie wydzierać. Na głos krzyczała, że nienawidzi tego szczeniaka, że to bękart jej byłego, a zmuszona jest się nim zajmować. Szkoda, że jestem na ogół spokojnym i opanowanym człowiekiem, bo kiedy to powiedziała, wziąłem dziecko na ręce i wszedłem z nim do okolicznego baru. Tam kupiłem mu coś do picia i zadzwoniłem po policję. Kiedy przyjechali wyjaśniłem im sytuację, a panowie grzecznie poinformowali mnie, że matce grozi kara pozbawienia wolności za psychiczne i fizyczne znęcanie się nad dzieckiem, które nosiło dowody na całym ciele. To był zły typ człowieka.

Memories in the rain...

Witajcie, a zarazem żegnajcie.

Albowiem wątpię, abyście zostali tutaj na dłużej niż parę chwil spędzonych na czytaniu tego co was zainteresuje. Blog będzie prowadzony i pielęgnowany przez długi, na prawdę długi okres czasu. Mam nadzieję, że będziemy spotykać się tutaj w sobotnie wieczory na krótką "pogawędkę", która utniemy sobie w taki, a nie inny sposób. Wstępnie możemy się umówić, że raz na tydzień na blogu pojawi się wpis. Najczęściej będzie to w sobotę albo w niedzielę. Na stronie będzie zainstalowany shoutbox, na którym będziemy mogli wymieniać swoje poglądy, spostrzeżenia i opinie dotyczące tekstów, które będę pisał. Na początku naszej znajomości chciałbym zaznaczyć, że to nie będą łatwe tematy. Będziemy poruszać to, czego inni nie poruszają. Będziemy się starać dostrzegać to, czego inny nie wiedzą. Będziemy czuć to, czego inni nie potrafią poczuć. Oprócz tych trudnych i niekeidy bardzo ciekawych tematów, będę też zamieszczał swoje teksty, tj. opowiadania, wypracowania i felietony. Witajcie, a zarazem żegnajcie.